100 LAT NIEPODLEGŁEJ POLSKI

Dlaczego 11 listopada?

Wielka Wojna 1914-1918 ziściła marzenia wielu  pokoleń Polaków, które to pragnienia najlepiej przedstawił Adam Mickiewicz w Księgach narodu polskiego
i pielgrzymstwa polskiego 
wydanych w grudniu 1832 r. w Paryżu. „O wojnę powszechną za wolność ludów – prosimy Cię Panie”. Dlaczego wojna powszechna? Modlitwa o wojnę jest absurdalna, nielogiczna, szalona.
Jak zauważył  
Prof. Tomasz Nałęcz: „A gdzie tam, nikt się o nią nie modlił, może oprócz Józefa Piłsudskiego i ludzi z jego obozu. Polacy wojny się bali, bo oznaczała śmierć i zniszczenia, i świetnie to wiedzieli. Zdawali sobie sprawę, że będą walczyć w armiach zaborczych przeciwko sobie. Ale  świetnie też wiedzieli po klęsce dziewiętnastowiecznych powstań: listopadowego, krakowskiego i styczniowego, że samodzielnie nie są w stanie pokonać zaborców. Nadchodząca wojna dawała cień nadziei na odzyskanie niepodległości. Państwa zaborcze stanęły naprzeciwko siebie.”

Polacy z trzech zaborów walczyli w armiach zaborczych i w różnych formacjach wojskowych tworzony u ich boku. Pierwsi poszli żołnierze z Pierwszej Kompanii Kadrowej.6 sierpnia 1914 na rozkaz Józefa Piłsudskiego wyruszyli
z krakowskich Oleandrów ku Kielcom bić Rosjan. Jesienią 1914 powstały Legiony Polskie z inicjatywy Naczelnego Komitetu Narodowego pod kontrolą Austriaków. Dowódcą I Brygady był Józef Piłsudski, dowódca II był płk Józef Haller a III płk Stanisław Szeptycki. Ciężkie walki toczyli Legioniści na froncie wschodnim z Rosjanami, pod Łowczówkiem Rafajłową, Rokitną, Jastkowem czy Kostiuchnówką.  U boku Rosjan krótko działał Legion Puławski a od 1917 Korpusy Polskie. We Francji powstał Legion Bajończyków, z której resztek w 1917 powstanie Armia Polska we Francji zwana Armią Błękitną lub Hallerczykami. W sierpniu1914 powstanie też tajna Polska Organizacja Wojskowa na terenie zaboru rosyjskiego. Oficjalnie, miała prowadzić dla Austriaków działania wywiadowcze, ale faktycznie była zapleczem kadrowym odradzającego się wojska polskiego.

Akt 5 listopada z 1916 r. wydany przez cesarzy Niemiec – Wilhelma II i Austro-Węgier Franciszka Józefa I zapowiadał powstanie samodzielnego Królestwa Polskiego i Polnische Wehrmacht /Polska Siła Zbrojna/. Polacy nie uwierzyli
w obietnice. Akt ten uruchomił lawinę obietnic skierowanych do Polaków ze strony większości walczących państw. Piłsudski widząc nadchodzącą klęskę Niemiec i Austro-Węgier w VII 1917 odmówił przysięgi na wierność cesarzom Niemiec i Austro-Węgier i wezwał Legionistów do tego samego. Niemcy Piłsudskiego umieszczą  w więzieniu. Utworzona namiastka władz polskich Rada Regencyjna działała na ziemiach odebranych Rosji. Sprawę polską na Zachodzie reprezentowali  w Paryżu od 1917 Roman Dmowski i Ignacy Jan Paderewski.

Gdy 11 listopada 1918 zawarto rozejm na froncie zachodnim pomiędzy aliantami /Francja, Wielka Brytania i USA
a Niemcami/ nie istniała już Rosja rozdarta rewolucjami i Austro- Węgry Józef Piłsudski z rąk Rady Regencyjnej otrzymuje dowództwo nad odradzającym się Wojskiem Polskim. Była to pierwsza suwerenna decyzja Polaków
w sprawie swojego państwa. I słowo ciałem się stało…”Ojczyznę wolną racz nam wrócić Panie” śpiewano dotychczas,
a później „Ojczyznę wolna pobłogosław Panie”Dzień ten ustanowiono świętem narodowym dopiero ustawą z kwietnia 1937 roku. Do czasu wybuchu II wojny światowej, święto obchodzono tylko dwa razy w 1937 i 1939 roku.

APEL Z OKAZJI ODZYSKANIA NIEPODLEGŁOŚCI

 

Facebook